ردیابی گوشی: هم چیز به درد بخوریه، هم خطرناک.

با چند تا کلک ساده می‌شه ردیابی گوشی رو خیلی کمش کرد.

دسترسی برنامه‌ها (App Permissions)
از توی تنظیمات گوشی می‌شه دسترسی‌ها (permissions) رو چک کرد و تغییر داد. اونایی که آیفون دارن، مثلاً می‌تونن برن تو بخش «حریم خصوصی و امنیت» (Privacy & Security) و بعدش برن سراغ «خدمات موقعیت مکانی» (Location Services). اونجا تنظیمات مکانی برای هر برنامه رو می‌بینی. بهتره برنامه‌ها رو طوری تنظیم کنی که یا اول ازت بپرسن بعد از موقعیت مکانی استفاده کنن، یا فقط وقتی خود برنامه بازه بتونن موقعیت رو ببینن. برای گوشی‌های اندرویدی یه کم فرق می‌کنه، ولی معمولاً می‌شه توی تنظیمات، روی آیکون موقعیت مکانی زد و برای همه برنامه‌ها یا فقط بعضی‌هاش روشنش کرد یا خاموش. گزینه‌هایی که داری توی گوشی‌های اندرویدی مختلف، شبیه همون گزینه‌های آیفونه.

حریم خصوصی آیفون (iPhone Privacy)
اپل چند تا گزینه دیگه هم گذاشته که ردیابی توسط شرکت‌های دیگه (غیر از خود اپل) کمتر بشه. توی همون تنظیمات «حریم خصوصی و امنیت»، یه بخشی هست به اسم «ردیابی» (Tracking) که یه دکمه داره. با اون می‌تونی اجازه بدی برنامه‌ها ردیابی‌ت کنن یا نه. اگه این گزینه رو خاموش کنی، هر برنامه‌ی جدیدی که بخواد ردیابی کنه، درخواستش خودکار رد می‌شه.

تبلیغات شخصی‌سازی شده (Personalized Advertising)
کارشناسای حریم خصوصی می‌گن بهتره اون شناسه تبلیغاتی داخلی گوشی‌های گوگل یا اپل رو مسدود کنی. توی آیفون، می‌ری تو همون تنظیمات حریم خصوصی، اونجا می‌ری پایین تا برسی به «تبلیغات اپل» (Apple Advertising) و تبلیغات شخصی‌سازی شده رو غیرفعال می‌کنی. توی گوشی‌های اندرویدی جدیدتر هم باز می‌ری تو تنظیمات حریم خصوصی، بعد بخش «تبلیغات» (Ads)، و اونجا باید شناسه تبلیغاتی (Advertising ID) رو پاک کنی.

موقعیت مکانی دقیق (Precise Location)
فرقی نمی‌کنه گوشی‌ت اندرویده یا اپل، جفتشون می‌تونن موقعیت دقیق گوشی رو پیدا کنن. این کار رو با استفاده از سیگنال‌ها و اطلاعات سنسورهای داخلی مثل فشارسنج یا شتاب‌سنج انجام می‌دن. اینجوری گوشی می‌تونه دقیق بگه کجایی، حتی اگه مثلاً توی ساختمون باشی و سیگنال GPS نباشه. اگه نمی‌خوای یه برنامه به این اطلاعات دقیق دسترسی داشته باشه، بهتره فقط اجازه دسترسی به موقعیت مکانی کلی رو بهش بدی. برای این کار، توی گوشی‌های اندرویدی تنظیم «دقت موقعیت مکانی» (Location Accuracy) رو غیرفعال کن، و توی آیفون، برای هر برنامه جداگونه می‌تونی این قابلیت (موقعیت مکانی دقیق – Precise Location) رو روشن یا خاموش کنی.

حساب گوگل (Google Account)
علاوه بر دسترسی برنامه‌ها، باید دسترسی‌های حساب گوگل‌ت رو هم چک کنی. برو تو حساب گوگل‌ت، بخش «داده‌ها و حریم خصوصی» (Data & Privacy)، اونجا تنظیمات مربوط به «سابقه موقعیت مکانی» (Location History) رو پیدا می‌کنی. طبق تغییرات اخیر، سابقه موقعیت مکانی بعد از سه ماه پاک می‌شه، ولی می‌تونی این رو توی تنظیمات پیش‌فرضش عوض کنی و زمان دیگه‌ای رو انتخاب کنی.

مرورگر (Browser)
مرورگرهای معروفی مثل سافاری یا کروم هم می‌تونن موقعیت مکانی گوشی‌ت رو لو بدن. برای جلوگیری از این کار، می‌تونی از مرورگرهای دیگه‌ای مثل داک‌داک‌گو (DuckDuckGo)، فایرفاکس فوکوس (Firefox Focus) یا اکوزیا (Ecosia) استفاده کنی. این مرورگرها که بیشتر حواسشون به حریم خصوصی هست، اگه لازم باشه از روی آدرس IP موقعیت مکانی رو پیدا کنن، اول ازت اجازه می‌گیرن و سرخود این کار رو نمی‌کنن.

پیدا کردن دستگاه من (Find My Device)
گوشی یا تبلت رو می‌شه با قابلیت‌های «Find My» اپل یا «دستگاهم را پیدا کن» (Find My Device) گوگل پیدا کرد. این قابلیت رو هم می‌شه اگه لازم شد غیرفعال کرد، مثلاً اگه شک داری کسی به حساب اپل یا گوگل‌ت دسترسی پیدا کرده.

منبع: zdnet